Ovim dokumentom utvrđuje se metoda za merenje dima proizvedenog sa izloženih površina uzoraka materijala ili sklopova. Primenjuje se na uzorke koji imaju u suštini ravnu površinu i ne prelaze 25 mm u debljini kada se postave u horizontalni položaj i podvrgnu utvrđenim nivoima toplotnog zračenja u zatvorenoj komori sa ili bez primene probnog plamena. Ova metoda ispitivanja primenljiva je na sve vrste plastičnih masa.
Namera je da se vrednosti optičke gustine određene ovim ispitivanjem uzmu kao specifične za uzorak ili materijal u sklopu, u obliku i debljini koji se ispituju i da se ne smatraju inherentnim, fundamentalnim svojstvima.
Ispitivanje je prvenstveno namenjeno za upotrebu u istraživanju i razvoju i inženjerstvu protivpožarne zaštite u zgradama, vozovima, brodovima itd., a ne kao osnova za ocenjivanje za građevinske propise ili druge svrhe. Nije obezbeđena osnova za predviđanje gustine dima koju materijali mogu generisati nakon izlaganja toploti i plamenu pod drugim (stvarnim) uslovima izlaganja. Ovaj postupak ispitivanja isključuje efekat iritanata na oko.
NAPOMENA Ovaj postupak ispitivanja se bavi gubitkom vidljivosti usled gustine dima, što generalno nije povezano sa jačinom iritacije (videti Prilog E). Naglašava se da proizvodnja dima iz materijala varira u zavisnosti od nivoa zračenja kojem je uzorak izložen. Rezultati dobijeni metodom navedenom u ovom dokumentu zasnivaju se na izlaganju specifičnim nivoima zračenja od 25 kW/m2 i 50 kW/m2.
