Ovim dokumentom utvrđena su dva postupka za određivanje smanjenja protivsile koju vrši ispitni komad gume dobijen vulkanizacijom ili termoplastične gume, koji je bio sabijen do konstantne deformacije i ostavljen na određenoj ispitnoj temperaturi. Protivsila se može odrediti primenom kontinualnog ili diskontinualnog mernog sistema.
Utvrđene su dve metode ispitivanja, metoda A i metoda B. U metodi A sabijanje i sva merenja protivsile se izvode na temperaturi ispitivanja, dok se u metodi B sabijanje i sva merenja protivsile izvode na standardnoj temperaturi u laboratoriji.
Metoda A i metoda B ne daju iste rezultate, pošto metoda B uključuje u rezultat skupljanje materijala od temperature ispitivanja do standardne laboratorijske temperature.
Dva oblika ispitnog komada su utvrđene u ovom dokumentu: cilindrični ispitni komadi i prstenovi. Poređenje rezultata je validno samo kada se odnosi na ispitne komade slične veličine i oblika.
Upotreba ispitnih komada u obliku prstena je delimično pogodna za određivanje relaksacije napona u tečnom okruženju.
Ovaj dokument odnosi se samo na ispitivanje na sobnoj ili povišenoj temperaturi. Ispitivanja na temperaturama ispod standardne temperature u laboratorijama nije utvrđeno. Metode se koriste za nisko-temperaturna ispitivanja, ali njihova pouzdanost pod ovakvim uslovima nije potvrđena.
